ΣΠΗΛΑΙΟ ΠΑΝΟΣ ΠΑΡΝΗΘΑ

Ένας καταπληκτικός προορισμός, μια ανάσα από το κέντρο της Αθήνας. Προσοχή μόνο τους χειμερινούς μήνες, διότι το φαράγγι γεμίζει και είναι ακατόρθωτο να το περάσετε απέναντι, όσο κι επικίνδυνο...

Το κοκκινόσπιτο της Σύρου

Η πρώτη εντύπωση θα μπορούσε να σε παραπέμψει σε ταινία θρίλερ. Το κόκκινο χρώμα στους τοίχους του σπιτιού, οι σκάλες που τρίζουν, τα πανέμορφα ταβάνια που κρέμονται μετέωρα και γενικά ο χρόνος...

Σπήλαιο Αφαίας - Όρος Αιγάλεω

Το Σπήλαιο του Νυμφόληπτου Αρχέδημου

"Ακόμα κι αν βαδίζεις προς το σκοτάδι, πάντα να κοιτάς το φως, για να μην ξεχάσεις από πού ήρθες".

Μουσείο βασανιστηρίων - Σαν Μαρίνο (Museo Della Tortura)

...Η εποχή που ο Θεός έκανε διακοπές! Ο Δήμιος μοστράρει στην είσοδο, αυθεντικός εκτελεστής μιας μαύρης σελίδας της ιστορίας μας...

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015

ΚΙΤ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΓΙΑ 3 ΜΕΡΕΣ (2015) HD


ΚΙΤ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ  ΓΙΑ 3 ΜΕΡΕΣ  (2015) HD
Το συγκεκριμένο κιτ δημιουργήθηκε για να παρέχει όλλα τα απαραίτητα που θα χρειαστεί κάποιος ο όποιος θα πρέπει να επιβιωση  εξω στην φυση.





   Trailer



                                                               

                                          ΚΙΤ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ 3 ΗΜΕΡΩΝ The Movie



                                       
Το συγκεκριμένο φαρμακείο έρχεται να συμπληρώσει το κιτ επιβίωσης 3 ημερών

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ (Papaver nudicaule)

Ανήκει στην οικογένεια Παπαβερίδες (Papaveraceae) και περιλαμβάνει πολυάριθμα είδη (υπάρχουν δέκα ποικιλίες παπαρούνας στην Ελλάδα). Πιο διαδεδομένη είναι η Μήκων η Ροιάς, η κόκκινη παπαρούνα των λιβαδιών, που έχει στεφάνη έντονου κόκκινου χρώματος (σπανιότατα λευκό). Αρκετά συγγενικά είδη αυτοφύονται στην Ελλάδα όπως τα: Π. η Αργεμώνη, Π. το υβρίδιο, Π. η μελανοβαφής, Π. το Άπουλο κλπ. Το είδος Π. η υπνοφόρος σε άλλες χώρες καλλιεργείται για την παραγωγή οπίου. Το όνομά της όπως λέει ο Διοσκουρίδης το πήρε γιατί ρίχνει γρήγορα το άνθος της. Ο Θεόφραστος προσθέτει ότι φυτρώνει ανάμεσα στα κριθάρια σαν παράσιτο.
Η παπαρούνα ήταν ιερό φυτό της θεάς Δήμητρας, καθώς σαν παράσιτο των σιτηρών συμβόλιζε με την παρουσία της τη Δήμητρα, στα ανοιξιάτικα σπαρτά. Απαραίτητη στα Ελευσίνια Μυστήρια όπου οι πομπές στόλιζαν τα αγάλματα της θεάς με άνθη παπαρούνας. Οι αρχαίοι γνώριζαν καλά τις υπνωτικές και ναρκωτικές ιδιότητες του φυτού, καθώς οι γιοι του Άδη ο Ύπνος και ο Θάνατος παριστάνονταν να κρατούν παπαρούνες στα χέρια τους. Είναι προφανής ο συμβολισμός της χρήσης του φυτού καθώς από τον ύπνο που μπορεί να προκαλέσει η κοινή παπαρούνα (Μήκων η Ροιάς Papaver Rhoeas) φθάνουμε στον θάνατο που μπορεί να προκαλέσει η οπιούχος παπαρούνα (Μήκων η υπνοφόρος Papaver somniferum).
  Η χριστιανική παράδοση θέλει την παπαρούνα να φυτρώνει κάτω από το σταυρό του Χριστού στο Γολγοθά και να δέχεται τις σταγόνες από το αίμα του Εσταυρωμένου ανάμεσα στα πέταλά της, σταγόνες που της χάρισαν το κατακόκκινο άλικο χρώμα της.
  Η παπαρούνα υπάρχει αυτοφυής σε χέρσα, ηλιόλουστα χωράφια, σε βοσκότοπους, σε παρυφές δρόμων, αλλά και σε καλλιεργημένους αγρούς, όπου θεωρείται ζιζάνιο. Προτιμά υγρά, συνεκτικά εδάφη. Τα φυτά που αυτοφύονται σε καλλιεργούμενους και χέρσους αγρούς, συλλέγονται όταν είναι νεαρά, από το τέλος του φθινοπώρου μέχρι την άνοιξη πριν ανθίσει, βράζονται και προσφέρονται ως σαλάτα, μόνα τους ή μαζί με άλλα χόρτα ή προσθέτονται σε χορτόπιτες, με άλλα μυρωδικά χόρτα, όπως καυκαλήθρες και μυρώνια. Στην αρχαιότητα οι σπόροι της χρησιμοποιούνταν στην παρασκευή ψωμιών τους «μακωνίδες άρτους». Σήμερα σε ορισμένες περιοχές, μαζεύονται οι σπόροι της το καλοκαίρι, που προστίθενται σε ψωμί ή παξιμάδια.
   Αν κανείς θελήσει, μπορεί να καλλιεργήσει παπαρούνα σπέρνοντάς την κατά το φθινόπωρο ή αργότερα, σε γραμμές που θα απέχουν μεταξύ τους 20 περίπου εκ. Επειδή ο σπόρος είναι πολύ μικρός δεν χρειάζεται σκέπασμα, η βροχή ή ένα πότισμα με ποτιστήρι θα τον σκεπάσει με αρκετό χώμα.

   Η παπαρούνα έχει ιδιότητες κατευναστικές και εφιδρωτικές, γι αυτό και χρησιμοποιήθηκε από παλιά ως φαρμακευτικό φυτό. Η κοινή παπαρούνα περιέχει ένα αλκαλοειδές, τη ροϊαδίνη, που είναι ηρεμιστική. Περιέχει επίσης σίδηρο, μαγγάνιο, κάλιο, ασβέστιο, ανόργανα και οργανικά οξέα. Το έγχυμα των ανθέων της, αλλά και το δραστικότερο σιρόπι τους πίνεται ως αντιβηχικό, μαλακτικό και καταπραϋντικό.

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

ΑΓΡΙΟΒΑΤΟΜΟΥΡΙΑ (Blackberry)

 Βατόμουρο (αγγλ. Blackberry) είναι το βρώσιμο φρούτο που παράγεται από οποιοδήποτε είδος των φυτών του γένους Βάτος (rubus) της οικογενείας των ροδιδών. Σε εξειδικευμένα βιβλία η γνωστή βατομουριά αναφέρεται ως Βάτος ο θαμνώδης. Περιλαμβάνει πολυάριθμα είδη και υβρίδια, χαμηλών, συνήθως αγκαθωτών θάμνων με ευρεία εξάπλωση σε όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στις βόρειες περιοχές. Καλλιεργείται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες για τον εύγεστο καρπό του που κονσερβοποιείται, αλλά και χρησιμοποιείται για την παρασκευή μαρμελάδας και αρωματικού λικέρ.
Τα είδη αυτά τα συναντούμε σε δασώδεις κυρίως περιοχές, φράκτες, θαμνότοπους, στις όχθες των ρυακιών ακόμα και στις άκρες των δρόμων. Βγάζουν άφθονες παραφυάδες οι οποίες σχηματίζουν μακρείς και ευλύγιστους τοξοειδείς βλαστούς με ισχυρά αγκάθια. Έχει βαθυπράσινα σύνθετα φύλλα με 3-5 οδοντωτά φυλλάρια από τα οποία το επάκριο έχει μακρύτερο μίσχο. Τα άνθη έχουν υπόλευκα πέταλα και είναι διατεταγμένα κατά αρειές φόβες. Οι καρποί του, τα γνωστά άγρια βατόμουρα, είναι χυμώδεις, εύγευστοι και εδώδιμοι, στην αρχή πράσινοι, έπειτα κοκκινόξανθοι και τελικά μαύροι και γυαλιστεροί. Είναι ανθεκτικά φυτά και αντέχουν στις παγωνιές.
Συγγενικά είδη: Στην Ελλάδα συναντώνται αυτοφυή διάφορα είδη, μεταξύ των οποίων τα Βάτος ο θαμνώδης - Rubus fruticosus, Βάτος ο γαλάζιος - Rubus caesius, Βάτος ο αδρότριχος - Rubus hirtus (αγροίκος) και Rubus ideaus - Βάτος ο ιδαίος (σμέουρο)
Τα φύλλα τής βατομουριάς είναι στυπτικά, κατά τής αναιμίας και κατά τής διάρροιας (αφέψημα φύλλων).
Το αφέψημα φύλλων του βατόμουρου πιστεύεται έτι διευκολύνει τη γέννα των εγκύων.